Koty brytyjskie
   British Shorthair

      hodowla
     Agilis Cattus*Pl

Standard kota każdej rasy to opis wzorcowego kota danej rasy. Ten absolutny ideał, wzorzec, do którego dążymy, właściwie w praktyce nieosiagalny, bo zawsze jeśli ucho idealne, to oko mogłoby być lepsze... Znalezienie takiego kota jest oczywiście bardzo trudne, i na tym właśnie polega praca hodowlana, na wyprowadzeniu linii, które byłyby jak najbliższe temu wzorcowemu opisowi. Standard nie służy jednak jedynie hodowcom, ale również Państwu, chociaż najczęściej niejednokrotnie nie zamierzacie zakładać hodowli kupując rasowego kota. Rasowy kot jest jednak na tyle kosztownym nabytkiem, że dobrze jest wiedzieć, jakie cechy są pożądane, a jakie niekoniecznie, u naszego przyszłego pupila.

Budowa
Kot brytyjski charakteryzuje sie krępą, mocną budową. Tułów powinien być stosunkowo krótki, zwarty, z szeroką piersią, krótkimi, mocnymi, szerokimi zaokrąglonymi łapami, krótkim, ogonem grubym u nasady i zaokrąglonym na końcu. Ciało powinno być jednakowo masywne na całej długosci, od barków do zadu. Nogi powinny być krótkie i mocne, sugerujące mocną, grubokościstą budowę. Kocury są zdecydowanie większe od kotek.

Głowa
Głowa powinna być okrągła, z szeroko rozstawionymi uszami i okrągłymi policzkami. Podbródek powinien być mocny. Oczy duże, okrągłe, szeroko otwarte, szeroko rozstawione, nie w kształcie orientalnym. Kolor od jasnego bursztynu do ciemnopomarańczowego. Zielone oczy tylko w odmianach szynszylowych, srebrzystych pręgowanych, a u białych niebieskie lub oczy dwubarwne. Czoło powinno być łagodnie zaokrąglone. W miejscu połączenia nosa z czołem obserwujemy małe załamanie, nie powinno ono być za mocne, ale też nie za płytkie. Sam nos powinien być krótki, szeroki i prosty. Widziane z profilu, zaokrąglone czoło powinno prowadzić do prostego, krótkiego nosa, z załamaniem przy połączeniu. Uszy powinny być małe i zaokrąglone na końcach, szeroko rozstawione, wpasowujące się w owalny kontur głowy. Głowa osadzona powinna być na krótkiej, masywnej szyi.

Futro
Futro brytyjczyka powinno byc krótkie i gęste. W dotyku powinno być lekko szorstkie, ale nie ostre. Idealne futro jest najtrudniejsze do uzyskania, ponieważ wiekszość populacji jest równocześnie nosicielem genu długiego włosa, który nadaje siersci niepożądaną w tym wypadku miękkość, co na szczęście jest udręka jedynie na wystawach. Dla mnie osobiscie najwieksze wyzwanie.

Kolory
Do niedawna kot brytyjski kojarzony był głównie z kolorem niebieskim. Obecnie koty te wystepują we wszystkich chyba odmianach barwnych.

BRI a - niebieski. Jest to właściwie kolor szaroniebieski, od granatowego po jaśniutki, "mysi" odcień.

BRI b - czekoladowy. Bardzo rzadki na razie w Polsce kolor, ale już jest ich coraz wiecej, bo jest to bardzo ciepły odcień, nie tak ciemny i groźny jak czarny, i cieszy się coraz wieksza popularnoscią.

BRI c - liliowy, to właściwie odmiana niebieskiego, który rozjaśniony jest przez inny gen, nadający futerku charakterystyczny, różowawy odcień.

BRI d - rudy, bardzo lubiany przez Państwa, jedna z trudniejszych do uzyskaia odmian.

BRI e - kremowy, równie trudny w uzyskaniu jak rudy. Trudność polega na tym, że na tych właśnie kolorach bardzo trudno jest zamaskować pregowanie, którego nosicielami jest większość kotów, i niezwykle trudno jest uzyskać ładny, czysty i gładki kolor. Moje osobiste marzenie i wyzwanie.

BRI f - szylkret czarny. Kolorem podstawowym jest tu czarny, z domieszką kremowego, podobnie jak w przypadku szylkretu niebieskiego.

BRI g - szylkret niebieski. Kolory szylkretowe to mieszanka koloru podstawowego, w tym wypadku niebieskiego, i kremowego, który widoczny jest na futrze w postaci plam bądź przesiany mniej lub bardziej równomiernie z włosem niebieskim.

BRI h - szylkret czekoladowy

BRI j - szylkret liliowy

BRI n - czarny

BRI (a, b, c, d, e, n) 33 - tak oznacza się koty w kolorze colour point. Są to ubarwienia podobne jak u kotów syjamskich, jasne futerko i wybarwione w odpowiednim kolorze maski, łapy, uszy i ogony. Jesli są to znaczenia niebieskie, będzie to kolor oznaczony symbolem BRI a 33, jeśli np. liliowe, wówczas BRI c 33, itp.

Numery 21, 22, 23 i 24 oznaczają pręgowanie, każdy z nich przypisany do innego rodzaju pręgowania. I tak:

21 - to pręgowanie nieokreślone;

22 - to pręgowanie klasyczne;

23 - to pręgowanie tygrysie;

24 - to cętki

W niektórych odmianach barwnych dopuszczalny jest inny kolor oka niż znany Państwu miedziano-złoty (np. wszystkie odmiany srebrzyste), wówczas w rodowodzie określa się kolor oczu również osobnym numerem, np.: numer 64 będzie w rodowodzie w przypadku kota o oczach zielonych.

Nie są to wszystkie odmiany, a jedynie te najbardziej popularne. Jakby tego było mało, kolory te występują jeszcze w kombinacjach z pręgami lub bez, a nawet z cętkami. Nie sposób nie wspomnieć tutaj o kotach dwukolorowych, czyli kotach z mniejszą lub większą domieszką bieli, w zależności od ilosci bieli dzielone jeszcze na vany, arlekiny, i bikolory. Też bardzo lubiane, za swoje białe brody, krawaty i oczywiście bardzo pożądane "skarpety".

Niektóre z tych kolorów udało mi się zebrać, tak żebyście Państwo mogli bardziej zobrazować sobie taką różnorodność. Po więcej zapraszam do zakładki Odmiany barwne.

Opracowanie: Dorota Szadurska.
Bibliografia: F. M. Rowley "British Shorthair Cat"

                                                                                            Do góry

Projekt strony i prowadzenie: Dorota Szadurska                  Mapa strony